Wintercircus Martin Hanson

DAGBOEK VAN ARLETTE HANSON

Om u een beetje te laten proeven van het circusleven, houd ik op deze bladzijde een dagboek bij van de gebeurtenissen in het Wintercircus 2004/2005.

Veel leesplezier en wie weet tot ziens!

Arlette Hanson
directeur Wintercircus Martin Hanson

maandag 31 januari

Precies om middernacht reed er een grote taxibus onze parkeerplaats op. Hij kwam de Kenianen, de Russische schoorsteenacrobaat en de Roemeense violist ophalen. Zij vliegen allemaal met het vliegtuig terug naar huis. De taxibus heeft hen met al hun bagage en rekwisieten naar Schiphol gebracht. Uiteraard werd de bus uitbundig uitgezwaaid door iedereen die nog aanwezig was.

Vanochtend was het al vroeg bedrijvig rond en in de caravans. Veel artiesten hebben een lange rit voor de boeg en wilden dus zo vroeg mogelijk vertrekken. Ooit met een caravan achter uw auto van Middelburg naar Moldavië gereden? Of naar Kiev in de Oekraïne? Of naar Moskou?

Elke caravan werd uitgezwaaid door een steeds kleiner wordend groepje. En dan is het 10 uur. Er staat nog exact één caravan op de parkeerplaats: de mijne. Ik kijk om mij heen en zie een lege parkeerplaats. Ik koppel mijn caravan aan, kijk nog één keer achterom, pink een traantje weg en rijd dan naar huis. Daar ligt de volgende uitdaging te wachten: een nieuwe voorstelling maken!

zondag 30 januari

Het is voorbij. De laatste voorstellingen zijn vandaag gespeeld. Na de allerlaatste voorstelling verzamelde iedereen zich in de piste om afscheid te nemen. 53 mensen toerden twee maanden door Nederland. Lief en leed deelden we met elkaar. En nu gaat iedereen weer zijn of haar eigen weg. Een uur na afloop van de laatste voorstelling vertrokken de eerste caravans uit Middelburg al richting Duitsland en naar Hongarije. De artiesten gaan naar huis om daar van een welverdiende vakantie te genieten. Maar er zijn ook artiesten die snel op pad moeten omdat zij binnen enkele dagen alweer zullen schitteren in een show ergens anders in Europa. Behalve een van de acrobates... zij is inmiddels drie maanden zwanger en zal de komende tijd niet optreden.

zaterdag 29 januari

Morgen spelen we in Middelburg de allerlaatste voorstellingen! Vandaag was er al wat sentiment binnen de groep te bespeuren. Na twee maanden zeer intensieve samenwerking zal het zwaar vallen om afscheid te nemen.

woensdag 26 januari

Gisteravond was het stil in veel caravans. Actrice Marcia woont in Zeeland en had een groot deel van het gezelschap bij haar thuis uitgenodigd. Deze laatste voorstellingsdagen zijn sowieso een beetje 'haar' dagen. Bij elke show zitten er Zeeuwse familieleden en vrienden van Marcia in de zaal.

Jongleur Menno heeft vandaag normaal gewerkt. Hoewel normaal... De pijn was weliswaar wat gezakt, maar helemaal over was het zeker nog niet. Als je een dynamische act hebt zoals hij, dan is dat niet bepaald een pretje. Het publiek heeft niets gemerkt, maar wij weten dat hij noodgedwongen een aantal flikflaks heeft overgeslagen. Zijn grootste angst was trouwens dat hij een balletje of knots op de grond zou laten vallen. Want bukken met rugpijn...!

dinsdag 25 januari

Met de Spaanse acrobate Monica gaat het weer beter. Het ziet ernaar uit dat de heftige griepverschijnselen van korte duur zijn geweest.

Vanochtend klopte onze jongleur Menno op mijn caravandeur. Hij kwam binnen, trok op een wat krampachtige manier z'n jas uit en ging met een van pijn vertrokken gezicht zitten. Hij bleek een behoorlijke pijn in zijn rug te hebben. Oorzaak? Geen idee. Via de medewerkers van het theater heb ik een afspraak bij een Zeeuwse fysiotherapeut kunnen maken.

maandag 24 januari

We gaan naar Zeeland! In alle Nederlandse provincies zijn we inmiddels al geweest, alleen nog niet in Zeeland. Vanuit Almere reden we vandaag 200 kilometer naar het zuidwesten, naar Goes. Het was een behoorlijke rit waar we allemaal wel wat tegenop zagen. Helemaal nadat de weersverwachtingen ons sneeuw hadden voorspeld. Maar gelukkig viel het mee. We vertrokken vanochtend pas om 10 uur en dat was dus ná alle files vanwege het slechte weer. Na een paar uur rijden arriveerden we op de met zon overgoten parkeerplaats in Goes.

zondag 23 januari
	Monica, de Spaanse acrobate van het Duo Spiral, voelde zich niet zo lekker. Ze is grieperig. Toch wilde ze per se optreden. Als rasartieste geldt voor haar maar één motto: 'the show must go on'. Onze companymanager Conny heeft alle mogelijke pilletjes, drankjes en grootmoeders geheimen uit het medicijnkastje gehaald. Hoewel zij in de kleedkamer tot nauwelijks iets in staat was, straalde Monica tijdens haar act zoals altijd. Het publiek heeft niets gemerkt van haar ziek zijn. Maar toen Monica ook nog gewoon in de finale van de voorstelling in de piste wilde verschijnen, heeft Conny daar een stokje voor gestoken en haar naar bed gestuurd. Gelukkig hebben we de komende twee dagen geen voorstellingen. Monica kan nu dus rustig uitzieken.

zaterdag 22 januari
	Gisteravond laat reed het circus van Etten-Leur naar Waalwijk. U moet zich daarbij niet voorstellen dat álle caravans en wagens in een groot konvooi achter elkaar aan rijden. Nee, iedereen rijdt in principe z'n eigen tempo. Natuurlijk ontstaan er wel vaak subgroepjes. Het is nou eenmaal toch prettig en makkelijk om met elkaar te rijden. Zo rijden onze trompettist Vincent en saxofonist Robbert vrijwel altijd samen. Gisteravond reed Robbert voorop. Op een bepaald moment merkte Vincent dat Robbert steeds langzamer ging rijden. Hij stuurde zijn campertje zelfs de vluchtstrook op. Zonder te aarzelen volgde Vincent hem. Wat zou er aan de hand zijn? Hij maakte zich zorgen. Het was al bijna middernacht. Niet echt een tijdstip waarop je op autopech zit te wachten. Robbert bleef rijden. Maar het ging tergend langzaam. Een benzinestation kwam in zicht. Hij stuurde er naar binnen en stopte. Vincent stapte uit en liep direct naar Robbert toe om te vragen wat er aan de hand was. Tsja, klein inschattingsfoutje... de benzine was net ietsje eerder op dan hij had verwacht! Gelukkig had de auto voldoende vaart gehad om uit te kunnen rijden tot de benzinepomp.

maandag 17 januari
	Wilma en Willeke zijn de volgspotsters van ons Wintercircus. Wilma doet dit werk al vele jaren. Willeke doet het dit seizoen voor het eerst. Voor de lezers van het dagboek heeft Willeke haar ervaringen op papier gezet. Dagboek van Willeke: “Als beginneling vertrouw ik natuurlijk volledig op de 'ouwe rot' in dit vak: Wilma. Zij heeft mij verteld hoe ik met die enorme, grote lamp de artiesten in de piste het beste in de schijnwerpers kan zetten. Soms moet het licht fel, soms moet je een beetje dimmen, soms moet de straal groot, soms juist klein, wit of blauw. Maar vooral: blijven concentreren, want voordat je het weet is de artiest alweer ergens anders in de piste en is het rondje licht nog op het zelfde plekje... maar zónder artiest... Ok, na een aantal keren oefenen had ik dat wel onder de knie. Maar wat in ieder theater weer anders is, is de plek waar de volgspot staat. Soms sta je achter in de zaal of op het balkon. Soms ergens bovenin een zaal in de lichtcabine of op een archiefzolder. Je kunt het zo gek niet bedenken, maar gelukkig weet Wilma (bijna) altijd de weg. Zo ook gisteren in Uden... Eerlijk is eerlijk, ik was een beetje aan de late kant: om 13.00 uur begon de show en het was vijf voor één toen we vanuit de artiestenfoyer naar de volgspots gingen. Maar goed: Wilma wist de weg... toch? Achter in de zaal, had ze gezegd. Ik alvast snel vooruit, alle trappen op, de zaal in, voor alle mensen langs (sorry, sorry, mag ik er even langs, sorry). Weer trappen op. Ik zag de volgspot al staan op een klein balkonnetje ergens hoog aan de zijkant tegen de muur. Hoe kom ik daar nou weer? Gelukkig, hoog boven achter in de zaal is een deur. Deur op slot. Wel een rode drukknop ernaast. Haast, haast, druk op de knop, deur vliegt direct open en... ik sta buiten op het dak van het theater. Slik (ik zei wat anders hoor). Ok, snel weer naar binnen, deur dichttrekken, alle mensen kijken, nog één minuut, deur wil niet meer dicht!!! Ik kijk om mij heen: help! Geen hulp te zien. Dan niet! Deur blijft wagenwijd open staan. Mensen blijven kijken. Trappen weer af (sorry, sorry). Ik vlieg de zaal uit, trappen naar beneden. Wilma kom ik tegen, trek ik mee. 'Meneer van het theater: hoe komen we bij de volgspots?' Over toneel, trappen op, alsmaar rechtdoor... Nog 10 seconden... Trappen op. Wij zijn boven. Stikdonker! We zien echt niks. Lampje bij je? Nee, allebei vergeten. Willeke weer naar beneden, gangen door, trappen op, gangen door, kleedkamer in, zaklampje mee en als een speer weer terug. Vliegensvlug naar de volgspots. Zijn Wilma en Willeke er al? We hebben aanvang! Tuurlijk, allang. Maar waar komt dat enorme licht daar bovenuit de zaal vandaan? Welke gek heeft daar de buitendeur open gezet?!?! Euhh, dat was ik...”

woensdag 19 januari
	Voor de negende keer organiseerde Lionsclub Peelland samen met ons Wintercircus twee circusvoorstellingen voor mensen met een verstandelijke en lichamelijke beperking. Met hulp van carnavalsvereniging de Keiebijters wordt een grote hal van het bedrijf Obragas in Helmond één keer per jaar voor één dag omgetoverd tot circus. Elk jaar genieten wij van deze voorstellingen. En de gehandicapten ook! Een heel groot deel van de zaal werd weer gevuld met rolstoelen en bedden. Voor sommigen is dit hét uitstapje van het jaar, want circus kun je horen, zien en ruiken. Alle zintuigen worden tijdens een voorstelling gestimuleerd. Als je naar het publiek kijkt, zie je dat. Gezichten gaan stralen en sommigen gaan helemaal uit hun dak. Maar zelfs als het lijkt alsof een toeschouwer helemaal niets van het circus bespeurt, blijkt toch dat hij er veel van meekrijgt. De begeleiders merken dat en zien een verandering.

zondag 16 januari
	Het was vandaag een bijzondere dag voor ons. Mijn vader kreeg tijdens de voorstelling de Oscar Carré Trofee uitgereikt. Veel circusvrienden en circusdirecties waren aanwezig om deze gebeurtenis mee te vieren. Zie ook de nieuwspagina op deze website. foto: Maarten de Jong

zaterdag 15 januari
	Voor de allereerste keer in 26 jaar bezochten wij met ons Wintercircus Kerkrade. We reden veel kilometers om er met ons hele gezelschap te kunnen komen. Vrijdagavond verplaatste het circus zich van Oosterhout naar Kerkrade. 170 kilometer met 31 transporten (auto's/busjes/vrachtwagens met caravans). Bij elkaar opgeteld reden we die avond in totaal dus maar liefst 5.270 kilometer. Maar eerlijk is eerlijk, het was absoluut de moeite waard. Allebei de voorstellingen waren vrijwel uitverkocht en het publiek was ontzettend enthousiast. Het blijft dan ook niet bij deze ene keer. Volgend jaar komen we weer terug! Voor de dieren was het vandaag even wennen. Het toneel ligt namelijk op de eerste verdieping van het gebouw. Alles gaat met een enorme lift omhoog. De decorstukken, en ook de paarden! Onze dresseur (Wolfgang Lauenburger) heeft vandaag echter weer bewezen dat hij een enorm goede band met zijn dieren heeft. De paarden vertrouwen hem volkomen. Zonder twijfel stapten zij dan ook een voor een op de lift.

vrijdag 14 januari
	Kobus, de portier van het Wintercircus, kreeg vandaag in Oosterhout gezelschap van een wel heel bijzondere theaterportier. Samen met meneer Beer verwelkomde hij het hooggeëerd publiek in de foyer van Theater de Bussel.

donderdag 13 januari
	Vandaag een vrije dag. Het hele circus is al in Oosterhout gearriveerd, maar de voorstellingen zijn pas morgen. De rustdag werd door iedereen verschillend ingevuld. Er werd flink uitgeslapen, maar ook uitgebreid gewinkeld en geklust aan auto's en caravans. Eén van onze technici vindt ontspanning in het maken van legpuzzels. Samen met zijn vrouw is hij vandaag op zijn caravantafel aan een nieuwe puzzel van 1.000 stukjes begonnen. Vanaf 17.00 uur kwamen er zalige bakgeuren vanuit een van de caravans. Orkestleider Coty trakteerde het complete circus op pannenkoeken. Hij bakte er in totaal maar liefst 100! Een deel van de Nederlandse crew bezocht 's avonds in het theater het Meezingspektakel van Bas & Ralf Grevelink. Het was een gezellig en ontspannend avondje uit. Op het toneel waar Bas en Ralf met hun orkest optraden, zullen vrijdag onze paarden lopen in de met zaagsel gevulde piste.

vrijdag 7 januari

Mijn vrienden vragen vaak hoe ik het volhoud om in de wintermaanden in een caravan te leven ("is het wel warm genoeg?"). Nu zijn caravans tegenwoordig van veel gemakken voorzien. Een keuken met koelkast, gasfornuis en magnetron. Een badkamer met douche en toilet. Een boiler die zorgt voor warm stromend water. Televisie met satelliet waardoor zo ongeveer alle zenders van de wereld te ontvangen zijn. U moet dan ook niet verbaasd zijn als u in een van de caravans Poolse, Russische of Tsjechische televisieprogramma's ziet en hoort.

Zelfs de oude vertrouwde waakhond is vervangen door de moderne variant: een elektronisch alarmsysteem. Vannacht schrok het complete circus midden in de nacht wakker. Een keihard geloei schalde over het terrein. Eén van onze medewerksters kwam thuis en was vergeten het alarm uit te schakelen voordat zij haar caravan betrad!

Een caravan is uiteraard wel een stuk kleiner dan een gewoon huis. De keuken is in werkelijkheid een keukentje. En de badkamer is slechts 1 vierkante meter groot. Maar alles is wél compleet.

Warm genoeg? Ja zeker, de ingebouwde gaskachel zorgt ervoor dat in een mum van tijd de kleine ruimte aangenaam verwarmd is. De eerste caravans met vloerverwarming zijn ook al in ons circus gesignaleerd!

Veel circusartiesten wonen 12 maanden per jaar in hun caravan. Het maakt niet uit waar en in welk land ze reizen. De omgeving is elke keer anders. Maar de binnenkant van hun huisje blijft altijd gelijk, waar de caravan ook staat. Het is hun thuis.

maandag 3 januari

's Avonds rond een uur of negen gaat mijn telefoon. Ik zit rustig in mijn caravan. Het circus heeft zich vanavond verplaatst van Capelle aan den IJssel naar Schiedam. Een korte afstand, dus we hebben ruim tijd om te genieten van een vrije avond. Ik neem de telefoon op. Het blijkt de voorzitter van de Club van Circusvrienden Nederland te zijn. Hij heeft een heel leuke boodschap: mijn vader wordt onderscheiden met de Oscar Carré Trofee! Een prestigieuse circusprijs die internationaal wordt erkend.

Klik hier voor meer informatie.

zaterdag 1 januari 2005
	Namens alle artiesten en medewerkers van ons Wintercircus wens ik de lezers van dit dagboek een heel goed en mooi nieuw jaar! Ook in het circus is de jaarwisseling gevierd. Traditiegetrouw in Alkmaar. Nadat iedereen in de eigen caravan de oudjaarsavond had gevierd, gingen vanaf 23.45 uur één voor één de caravandeuren open en kwam iedereen naar buiten. Midden op de parkeerplaats, tussen alle caravans, hebben we klokslag 12 uur met elkaar een champagne toost uitgebracht op het nieuwe jaar. Dit is altijd weer een emotioneel moment. Vrijwel iedereen heeft immers familie die op dat moment ergens ver weg thuis zit of op reis is met een ander circus ergens op de aardbol. De uitvinding van de mobiele telefoon heeft dit 'thuis' veel dichterbij gebracht. Maar juist tijdens de jaarwisseling denken toch velen aan opa/oma, ouders of kinderen die op dat moment niet bij hen zijn. Natuurlijk hebben we ook vuurwerk afgestoken. Het was een goed begin van het nieuwe jaar! Op de foto: Artiesten met sterretjes, van links naar rechts: Ina Abakumov (luchtacrobatiek), Alex Mruz (rola-rola), Isabella op de arm van haar vader Gaby Jansen (portier en terreinorganisatie), Klára-J (antipode). Foto beneden: Alle artiesten en medewerkers krijgen een Wintercircus-feestpakket. Deze doos zit boordevol typisch Hollandse lekkernijen en wordt elk jaar door mijn ouders samengesteld en gevuld.

dinsdag 28 december

In Hoorn hebben wij in twee dagen in totaal vier voorstellingen gegeven: op 26 en op 27 december. Het publiek dat op 27 december onze voorstelling om 13.00 uur heeft bezocht, heeft zich misschien afgevraagd waarom het aan het einde van de show zo ijzig koud werd in de zaal. Ik kan het u uitleggen. Tijdens de laatste act, acrobatiek door zes Keniaanse artiesten, wordt een limbodans uitgevoerd. Met vuur. Iedereen die het moest weten was op de hoogte van het gebruik van deze stok met vuur. De nodige maatregelen waren dan ook getroffen. Tijdens de act voelden wij ineens een vreselijk koude wind over het toneel waaien. In eerste instantie hadden we geen idee waar die kou vandaan kwam. Totdat we plotseling daglicht zagen op de plek waar normaal gesproken het dak van het toneel zit (ruim 20 meter boven de vloer). Een zeer gevoelig afgestelde rookmelder bleek te hebben gereageerd. Volledig automatisch waren de rookafvoerluiken in het dak open gegaan. Denkt u daarbij niet aan een klein luikje. Nee, vrijwel het volledige dak schuift of klapt dan open. De koude lucht stroomde naar binnen. De gordijnen van het decor wapperden alle kanten op. Alle artiesten stonden achter op het toneel klaar om de piste te betreden voor de finale. Snel probeerde iedereen een warm plekje te vinden om vooral geen kou te vatten (de avondjaponnen van de dames zijn niet echt warme kledingstukken). Helaas stroomde de kou natuurlijk ook de zaal in. De theatermedewerkers reageerden gelukkig adequaat. Het duurde dan ook niet lang voordat de luiken weer gesloten waren. Het was eventjes koud. Maar ach, het geeft ook wel een veilig gevoel. Als er een keertje écht iets aan de hand is, dan zullen de rookmelders immers óók reageren!

Tijdens de voorstelling die om 16.15 uur begon, is de limbodans aangepast en is er geen gebruik gemaakt van vuur. We wilden niet het risico lopen dat de luiken nogmaals spontaan open zouden gaan.

maandag 27 december

Kerstmis begint voor bijna alle Wintercircus medewerkers al op 24 december. In het buitenland ziet men 'Heiligenabend' (dus 24 december) als belangrijkste moment van kerstmis. Wij hadden die dag nog gewoon twee voorstellingen in Zaandam. Voor al onze buitenlandse medewerkers is het elk jaar weer een groot raadsel hoe het mogelijk is om op zo'n dag te werken. Na de shows heeft het circus zich aan het begin van de avond verplaatst naar Purmerend. Direct na aankomst trokken veel families zich terug in hun caravan. Om te genieten van uitgebreide kerstdiners en van alle cadeautjes die men elkaar geeft. Vrijwel alle caravans zijn van binnen volledig in kerstsfeer gebracht. Kerstboompjes, lampjes, kerstballen, kerstgroen... De beperkte ruimte van een caravan leent zich heel goed voor knusse decoraties.

Het speciale kerstontbijt op eerste kerstdag schiet er voor de meesten van ons bij in. Want om 8 uur 's ochtends begonnen wij al weer met de opbouw en voorbereidingen in het theater. Toch vergeet niemand dat het kerstmis is, want de hele ochtend hoor je in alle talen iedereen elkaar een gelukkig kerstfeest wensen. Russisch, Spaans, Duits, Pools, Engels, Tsjechisch... het maakt niet uit, de boodschap is exact hetzelfde.

De voorstellingen beleven wij met kerstmis toch ook een klein beetje anders. Het publiek komt naar het theater in extra feestelijke kleding. Ons orkest verwerkt af en toe een kerstliedje in de muziek. En dit jaar verrasten de musici ons door tijdens de pauzefinale met vrolijke kerstmutsen op hun hoofden te musiceren.

Op het tijdstip dat heel Nederland aan het kerstdiner begint, braken wij het circus in theater De Purmaryn weer af. Vervolgens reden wij met alle caravans van Purmerend naar Hoorn. Daar begon Kerstmis voor het circus! Na aankomst genoten wij met de hele groep in de foyer van het theater van een uitgebreid kerstbuffet. Er was tijd om gezellig met elkaar te kletsen en om te ontspannen.

Tweede kerstdag liepen de wekkers helaas al weer vroeg af. Om 8 uur werden onze technici in het theater verwacht om het decor op te bouwen. We traden dit jaar voor het eerst op in het nieuw gebouwde theater in Hoorn. We hebben genoten: wat een mooie schouwburg is dat geworden! De ligging is werkelijk uniek. Vanuit de foyer is er een prachtig uitzicht over het IJsselmeer. Ons hele gezelschap heeft de ogen uitgekeken.

donderdag 23 december
	Eerder schreef ik al over oriëntatie problemen (in het theater in Hengelo en op de Duitse Autobahn). Sinds gisteravond kan ik daar nog een verhaal aan toevoegen. Twee van onze medewerkers vertrekken altijd als eersten met hun auto's en caravans naar de volgende stad. Zij hebben qua tijd een half uurtje voorsprong op de rest van het gezelschap. Deze tijd benutten zij om op de nieuwe parkeerplaats alles te checken en eventuele laatste dingen te regelen vóórdat het complete circus arriveert. Gisteren reden wij van Veenendaal naar Zaandam. Zoals altijd had ik een keurige routebeschrijving voor iedereen gemaakt. Eenmaal in de stad Zaandam gearriveerd bleek echter de navigator in een van hun auto's een andere route aan te geven dan de door mij geplande. Zij besloten de navigator te volgen. Helaas... De navigator leidde hen regelrecht een woonwijk in. Zo eentje met smalle straten en veel verkeersheuvels. Een weg die absoluut ongeschikt is om met grote caravans te rijden. Met heel veel moeite en ongelooflijk veel stuurmanskunst hebben zij de woonwijk weer kunnen verlaten. Maar in plaats van een half uur vóór de rest van het circus arriveerden zij een uur ná de rest van het circus! In het Zaantheater werd ons hele gezelschap ontvangen met erwtensoep. Al genietende van de warme soep hebben wij met elkaar smakelijk kunnen lachen om de hele situatie. Op de parkeerplaats in Zaandam staan alle caravans in twee lange rijen achter elkaar. De artiesten die met hun caravan achter in de rij stonden hadden allemaal extra verlengkabels nodig om onze stroomkast te bereiken.

woensdag 22 december
	Vandaag was het weer een klein beetje première. Actrice Marcia kon niet optreden. Wij wisten dit al enige tijd en hadden een prima vervangster kunnen regelen: Willeke! Voor de allereerste keer stond zij vandaag in onze piste. Zij is binnen ons circus verantwoordelijk voor de terreinorganisatie en tijdens de voorstelling bedient zij een van de twee volgspots. Buiten het circus is zij juf op een basisschool, maar ook een heel actief toneelspeelster. Een betere vervangster hadden we dan ook niet kunnen wensen. Dat zij Marcia juist vandaag in Veenendaal moest vervangen was wel heel erg toevallig. Als het Wintercircus niet op reis is, woont en werkt Willeke in Veenendaal. De halve zaal zat dan ook vol met familie, kennissen, bekenden en leerlingen. De meesten wisten niet dat zij vandaag in de piste zou optreden. Verrassing! Foto boven: Marcia en Willeke samen in een kleedkamer. Foto onder: Gábor (wipplankacrobatiek) en Richard (Keniaanse acrobatiek) spelen in de pauze van de voorstelling samen tafelvoetbal.

maandag 20 december
	Wij speelden zondag in Doetinchem maar liefst drie voorstellingen achter elkaar. Om 13.00 uur, 16.15 uur en 19.30 uur. Tussen elke voorstelling was steeds maar zo'n 45 minuten pauze. Daardoor had bijna niemand van ons gezelschap tijd om zelf te koken. Schouwburg Amphion en het Wintercircus hebben daarom tussen de tweede en derde voorstelling een maaltijd aangeboden aan alle artiesten en medewerkers. We hadden gekozen voor iets typisch Nederlands: een stamppottenbuffet. De Kenianen en Russen keken verbaasd naar de voor hen onbekende prutjes. Sommigen roken eerst voorzichtig aan het eten voordat ze een klein beetje durfden op te scheppen. Foto boven: De Russische clown Vladimir en de Keniaanse acrobaat Baya proeven de Nederlandse stamppot. Maar nadat ze geproefd hadden gingen ze met hun borden snel terug naar het buffet, dit keer natuurlijk om het bord helemaal vol te scheppen. Foto onder: Hondendresseur Igor Markevich uit de Oekraïne en de Nederlandse jongleur Menno van Dyke scheppen op.

zaterdag 18 december
	Gisteren traden wij voor de allereerste keer op in het nieuwe Rabotheater in Hengelo. Al zaterdag 18 decemberonze medewerkers moesten dus even wennen aan het prachtig nieuwe, maar oh zo grote, gebouw. Zo ook onze orkestleider Coty. Elk theater heeft kleedkamers. Op de deur hangt een klein schoolbordje waar een naam op kan worden geschreven. 's Ochtends vroeg ga ik, gewapend met een krijtje, de kleedkamers indelen. De meeste kleedkamers in het Rabotheater bevinden zich in de kelder. Er zijn echter ook nog twee aparte kleedkamers aan de zijkant van het toneel. Ze liggen een beetje verscholen en zijn niet zo makkelijk te vinden. Daar kan Coty nu over meepraten. De orkestleider dwaalde keer op keer het hele theater rond op zoek naar zijn kleedkamer. Gelukkig heeft hij de orkestbak steeds op tijd terug gevonden. De oriëntatieproblemen zetten zich voort ná de voorstelling. Vanuit Hengelo verplaatste het circus zich naar Emmen. Ik bereid alle verplaatsingen altijd voor, zodat iedereen mijn keurig uitgewerkte routebeschrijving kan volgen. Dit keer had ik ervoor gekozen om het hele circus via Duitsland te laten rijden. Via de nieuwe Autobahn A31. Dat leek de kortste en snelste route. Ik wist dat een klein stukje van deze Autobahn nog niet in gebruik was. Maar volgens kenners was de omleiding duidelijk aangegeven. Tja... Moet ik nog meer zeggen? Uiteindelijk zijn alle caravans in Emmen gearriveerd, maar of iedereen daadwerkelijk de kortste en snelste route heeft gereden...

vrijdag 17 december

Sam is vader geworden! Zijn vriendin is tijdens onze tournee bevallen van een vierling. De bevalling vond plaats in hun caravan en verliep heel voorspoedig. Moeder en kinderen maken het goed. Sam is apetrots. Van eventueel ouderschapsverlof maakt hij nog geen gebruik. Het hooggeëerd publiek kan Sam dan ook elke dag gewoon zien optreden in onze voorstelling. De show must go on! Toch was de afgelopen dagen merkbaar dat er 'iets' aan de hand was, Sam was niet zo geconcentreerd als anders. U begrijpt nu waarom!

PS: Sam is de kat van onze clowns Vladimir en Olga Slobodeniuk.

dinsdag 14 december
	Menig automobilist die op maandagochtend 13 december rond 11 uur in het centrum van Nijmegen reed, zal zich verbaasd hebben afgevraagd: wat is hier aan de hand? De hele rotonde op het Keizer Karelplein stond vol met caravans. Ik zal u helpen: dat waren allemaal caravans van artiesten en medewerkers van ons Wintercircus. Ons dorp staat nu geparkeerd op het terrein van Concertgebouw De Vereeniging. Aangezien de toevoerweg naar deze parkeerplaats, inclusief slagboom, nogal smal is, heeft het eventjes geduurd voordat alle caravans op hun plek gemanoeuvreerd waren. Vandaar dus de caravanfile op het Keizer Karelplein. Aanstaande woensdag (15 december) zijn onze voorstellingen in Nijmegen te zien in de Stadsschouwburg aan de andere kant van het grote plein. Op de foto: Clown Vladimir is in z'n nopjes. Hij heeft in Nijmegen een nieuwe eenwielfiets kunnen kopen. Tussen de caravans op de parkeerplaats probeert hij z'n nieuwe aanwinst uit.

zondag 12 december
	Gisteren waren we met het Wintercircus in het Posthuis Theater in Heerenveen. We speelden twee maal voor een volledig uitverkochte zaal. Het was een thuiswedstrijd voor mij. Ik woon in Heerenveen en heb zelfs enige tijd daar in het theater gewerkt. Uiteraard waren er dus vele bekenden van mij in het publiek. Buren, vrienden, kennissen. Leuk! Gisteravond trok het hele circus direct na de voorstelling al weer verder. Naar Deventer. Vandaag speelden we daar twee voorstellingen voor wederom uitverkochte zalen. Vorige week schreef ik dat de kleine Isabella naarstig op zoek was naar speelkameraadjes binnen het circus. Nou dat heeft niet lang geduurd. Isabella heeft inmiddels vriendschap gesloten met ons complete gezelschap. Met haar guitige blik heeft ze de harten van iedereen gestolen. Ze draaft dan ook tijdens de voorstelling van de ene naar de andere kleedkamer en speelt met alle 'tantes' en 'ooms' die ze tegenkomt. Het maakt haar echt niet uit of iemand Russisch, Pools, Tsjechisch of Engels spreekt. Op de foto: Isabella met de Tsjechische artieste Klára-J.

vrijdag 10 december
	De tournee is begonnen. Na vier uitverkochte voorstellingen in Stadskanaal is ons circus nu het land in getrokken. Het eerstvolgende theater was Schouwburg de Storm in Winterswijk. Op weg daar naar toe deed zich helaas een autoprobleem voor: de versnellingsbak van een van de buitenlandse busjes bleek niet in orde te zijn. Het busje heeft Winterswijk nog kunnen bereiken, maar het had niet veel langer moeten duren. Gelukkig reizen met ons circus ook diverse technische mensen mee. Zij zijn direct onder de bus gedoken om het probleem op te sporen. Ze kwamen er achter dat erverschillende onderdelen vervangen moesten worden. Het bleek echter niet zo'n eenvoudige opgave om de betreffende onderdelen op korte termijn op de kop te tikken (het is in Nederland niet echt een gangbaar model auto). Uiteindelijk hadden we het onderdeel gevonden bij een autobedrijf in de buurt van Brussel in België. Onze medewerker Gaby is in zijn auto gestapt en vanuit Winterswijk naar Brussel gereden om het op te halen. Daar aangekomen bleek het nèt niet te passen! Onverrichter zake is hij dus de vele kilometers weer terug gereden. En u zult het geloven of niet... een dag later vonden we het onderdeel bij een garage een paar kilometer buiten Winterswijk. Op weg naar de volgende circusstad (Kampen) bleek het busje echter nog meer kuren te vertonen. Toen hebben we besloten om deze auto niet verder met ons mee te laten reizen. Per direct konden we gelukkig een vervangend busje huren. Hopelijk brengt deze bus ons meer geluk. Op de foto: Muzikanten van het circusorkest voetballen met de jeugd van Winterswijk.

zaterdag 4 december
	Vanochtend bleven de gordijntjes van de meeste caravans erg lang dicht: vrijwel het hele circus heeft uitgeslapen. Een week lang hebben wij met elkaar keihard gewerkt om een goede show te maken. Moe, maar voldaan kunnen we concluderen: het is gelukt! Gisteravond was de première. En wat voor eentje... De voorstelling verliep nagenoeg vlekkeloos en het publiek was razend enthousiast. Eén van de bezoekers kwam na afloop naar mij toe en zei: “Was dit écht de allereerste voorstelling? Ik geloof daar helemaal niets van. Het ziet er uit alsof deze show al járen bestaat!” En dan te bedenken dat de meeste artiesten elkaar vijf dagen geleden pas voor het eerst ontmoetten! Een mooier compliment is nauwelijks denkbaar. Niet iedereen slaapt uit. Vanochtend om 9 uur liepen de paarden en pony's alweer hun rondjes door de piste. Direct daarna waren de honden aan de beurt om zich even lekker uit te leven in het zaagsel. En ook de Keniaanse acrobaten waren al vroeg aan het trainen. De heren vlogen afgelopen maandag vanuit het zomerse Nairobi naar Nederland. Zij hebben behoorlijk last van het grote klimaatverschil en hebben nog wat tijd nodig om te acclimatiseren.

donderdag 2 december

Vandaag heeft choreografe Geertje Hochstenbach met veel enthousiasme de artiesten de danspassen geleerd voor de grote finale van de voorstelling. Niet voor iedereen even makkelijk. De Keniaanse acrobaten kunnen fantastisch Afrikaans dansen, maar keurig geplande Europese danspasjes is toch een heel nieuw fenomeen voor de heren.

Er reizen dit jaar artiesten en medewerkers mee uit Duitsland, Polen, Roemenië, Rusland, Oekraïne, Tsjechië, Engeland, Nederland, Kenia, Spanje, Hongarije en Moldavië. Tijdens de repetities zijn er regelmatig grote spraakverwarringen. De acrobate uit Spanje spreekt bijvoorbeeld alleen Spaans en de clown uit Rusland spreekt alleen Russisch. Gelukkig is iedereen bereid om voor elkaar te vertalen. En de 'handen-en-voeten-taal' is voor iedereen verstaanbaar.

Iedereen is heel bedrijvig. De kostuumontwerpster heeft de laatste kostuums gebracht. Gewapend met spelden en naaimachine heeft zij in een kleedkamer nog wat wijzigingen aangebracht. Het orkest heeft alle muziekwisselingen nog eens doorgenomen. De belichter zet de puntjes op de i. De lokale radio kwam op bezoek voor een interview. De technici verrichten nog wat schilderwerk. Kortom, iedereen is bezig.

De spanning stijgt... morgen première!

dinsdag 30 november
	Vandaag hebben we de hele dag met verschillende acts in de piste gerepeteerd. Het waren zogenoemde 'lichtrepetities'. Onze lichttechnicus Sjors heeft dan tijd om van elke act een mooi plaatje te maken. Bij sommige acts is dat een behoorlijk gepuzzel. De jongleur mag bijvoorbeeld niet verblind worden door een felle lamp, want dan ziet hij de balletjes die hij de lucht ingooit niet meer. De paarden en pony's hebben hun eerste rondjes in onze piste gelopen. Ook zij krijgen ruim tijd om te wennen en acclimatiseren. Vanavond zijn de allerlaatste artiesten in Stadskanaal gearriveerd. Het hele gezelschap is nu compleet. De spanning stijgt... nog drie dagen voor de première!

maandag 29 november
	Vandaag hebben onze technici het decor opgebouwd. Het decor is spiksplinternieuw. Nadat het in een loods is gefabriceerd, is het nu voor de allereerste keer in een theater opgebouwd. Er moet de komende dagen nog wat geknutseld worden om alles helemaal perfect te maken. Gewapend met zaag en kwast zetten de technici de puntjes op de i. Ik ben erg tevreden. Het is een mooi, warm en sfeervol decor geworden. Alle artiesten komen af en toe nieuwsgierig even op het toneel kijken. Sommige monden vallen open van verbazing: écht circus op het toneel! Op het moment dat de piste wordt gevuld met zaagsel, heeft het circus definitief haar intrek genomen in theater Geert Teis. Het orkest is vandaag verder gegaan met repeteren. In de foyer van het theater spelen de zeven muzikanten alle muziek voor de eerste keer. De muziek is de afgelopen maanden speciaal gearrangeerd voor de bezetting van ons orkest. Vijf heren spelen al vele jaren in ons Wintercircusorkest (orkestleider Coty zelfs al 26 jaar). Trombonist Vincent en saxofonist Robbert zijn er echter dit jaar voor het eerst bij. De anderen maken hen wegwijs in het fenomeen 'circusmuziek'.

zondag 28 november
	Nog vijf dagen voor de première. Tot nu toe vonden alle voorbereidingen voor de nieuwe show plaats op verschillende locaties. Op kantoor in Heerenveen, bij de orkestleider thuis, in de loods van de decorbouwer enz. Vandaag is een groot deel van de medewerkers die tijdens de tournee zullen meereizen gearriveerd in Stadskanaal. Daar zal in theater Geert Teis de komende dagen worden gerepeteerd. Het parkeerterrein naast het theater is sinds vandaag gevuld met caravans van artiesten, muzikanten, technici en andere medewerkers. In totaal staan er nu al 23 caravans. Maandag en dinsdag zal de rest van het gezelschap arriveren. Voor verschillende medewerkers is het een prettig weerzien. Een groot deel van de muzikanten en technici werkt al vele jaren bij ons Wintercircus. 's Zomers werken zij allemaal in andere circussen ergens in Europa. Alleen in december en januari treffen zij elkaar weer bij ons. Voor de meeste artiesten is het echter een eerste kennismaking. Er heerst een gezellige bedrijvigheid op het terrein. Er wordt druk gekletst en er worden ervaringen uitgewisseld. Veel artiesten hebben een lange reis achter de rug. De Oekraïners vertellen over de verkiezingen in hun land. De artiest uit Moskou is verbaasd over het mooie weer hier in Nederland (bij hem thuis lag een dik pak sneeuw en vroor het 9 graden) terwijl de Spaanse acrobaten het juist koud hebben (zij komen rechtstreeks van Palma de Mallorca). De luchtacrobaten hebben ruim 2.000 kilometer met hun auto en caravan gereden en vertellen over de motorpech die zij onderweg hebben gehad. Iedereen heeft zo zijn eigen verhaal. Er reizen dit seizoen een paar kinderen met ons mee. De Nederlandse Isabella van 3 jaar is op zoek naar speelkameraatjes. Heel voorzichtig gluurt ze naar het zoontje van de Russische clowns. Ze besluit nog even de kat uit de boom te kijken. Bovenal heerst er echter een speciale spanning... over vijf dagen is de première!

Terug naar vorige pagina...